بهبود پیکربندی و ساخت حفره برای عملکرد قابل اعتماد بخاری کارتریج در قالب ها
بی نظمی دما و کاهش طول عمر بخاری ممکن است زمانی ایجاد شود که سیستم های گرمایش قالب حتی با تنظیمات وات مناسب به اندازه کافی کار نکنند. مشکل اصلی اغلب از کالیبر سوراخی که هر بخاری کارتریج را در خود جای می دهد، به جای خود عنصر گرمایش نشات می گیرد.
یک بخاری کارتریجی انرژی را منحصراً از طریق رسانش در محل اتصال فلز-به-فلز با قالب مجاور منتقل میکند. هر گونه انحراف در قطر سوراخ، کیفیت سطح، تراز یا عمق، کارایی آن تعامل را کاهش می دهد. برنامههایی مانند صفحات قالب تزریقی، قالبهای داغ- مهر زنی، و ابزارهای بستهبندی، همگی برای عملکرد ثابت به این تماس مکانیکی متکی هستند.
قطر سوراخ باید به دقت در رابطه با قطر خارجی واقعی بخاری کارتریج تنظیم شود. استانداردهای صنعتی از فاصله قطری بین 0.05 میلی متر تا 0.20 میلی متر{3}}دستگاه نهایی حمایت می کنند. فاصله های بالاتر از این محدوده، لایه های هوا را ایجاد می کنند که به عنوان عایق حرارتی عمل می کنند، دمای غلاف داخلی را افزایش می دهند و اکسیداسیون سیم مقاومت را تسریع می کنند. فاصله های ناکافی ممکن است منجر به اتصال در طول انبساط حرارتی شود و مانع از حذف بعدی شود. ریمینگ پس از حفاری در مقایسه با حفاری به تنهایی، ابعاد مورد نظر و سطح تصفیه شده تری را به همراه دارد. مته های استاندارد معمولاً سوراخ هایی ایجاد می کنند که هم بزرگتر و هم ناهموار هستند.
کیفیت تماس نیز تحت تأثیر پرداخت سطح است. قالب های ابزار، فرزهای باقی مانده، یا رسوبات اکسیداسیون، حفره های موضعی ایجاد می کنند که منجر به ایجاد تکه های داغ در طول بخاری کارتریج می شود. حذف دقیق تراشه ها، مایع برش و ریزه ها قبل از قرار دادن بسیار مهم است. در ابزارهای دقیق{3}، سنگ زنی بدون مرکز بخاری کارتریج تا تلورانس های قطر دقیق تر، یکنواختی را افزایش می دهد.
تنظیم عمق از دو مسئله رایج جلوگیری می کند. بخش گرم شده بخاری کارتریج باید به طور کامل در داخل فلز قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که هیچ بخش فعالی در معرض جو قرار نمی گیرد. به طور همزمان، یک شکاف باقی مانده جزئی در پایه یک سوراخ کور اجازه انتشار گازهای در حال انبساط را می دهد، بنابراین از تجمع فشار جلوگیری می کند. از طریق-سوراخها جایگزینیهای آینده را تسهیل میکنند و مشکلات شکاف پایین{4}}را برطرف میکنند، در حالی که طرحهای قالبهای متعدد به سوراخهای کور برای یکپارچگی ساختاری نیاز دارند. در هر دو هندسه، منطقه سرد با پایانه ها باید خارج از بلوک گرم قرار گیرد.
هنگامی که طول بخاری از چند صد میلی متر فراتر رود، صاف بودن و هم ترازی سوراخ های کشیده ضروری می شود. ناهماهنگی کامبر یا زاویه ای منجر به فشار تماس ناسازگار و تشدید حرارتی موضعی می شود. تکنیکهای حفاری عمیق-حفرهای که با تراشکاری یا سنگزنی انجام میشود، دقت هندسی مورد نیاز را حفظ میکند.
قالبهایی که با حفرههایی با اندازه دقیق، بازشده و ضدعفونیشده ساخته میشوند، به طور مداوم طول عمر گرمکن کارتریج و توزیع دمای یکنواختتری را در مقایسه با آنهایی که صرفاً توسط حفاری تولید میشوند، دارند. انبساط حرارتی فولاد قالب و غلاف بخاری باید هنگام انتخاب تلورانس ها در نظر گرفته شود تا اطمینان حاصل شود که تماس با رسیدن به دمای عملیاتی افزایش می یابد و نه کاهش می یابد.
ابعاد مختلف قالب، ضخامت صفحه، و دمای ساخت، الزامات متفاوتی را در پیکربندی سوراخ اعمال میکنند. برای اطمینان از انتقال حرارت قابل اعتماد و فواصل سرویس ثابت، تعیین هماهنگ در مورد تحمل قطر، سطح، عمق و صافی برای هر موقعیت گرمکن کارتریج ضروری است.
