افزایش بهره وری انرژی حرارتی فرآیند با استفاده از بخاری کارتریج مناسب
از آنجایی که تقریباً برای هر فرآیند تولیدی که خواص مواد را تغییر می دهد، انرژی حرارتی کنترل شده مورد نیاز است، گرمای فرآیند مقدار قابل توجهی از انرژی صنعتی مصرف می کند. راندمان سیستم گرمایش هزینه های عملیاتی کمتری را ارتقا می دهد و عملیات سازگار با محیط زیست را تشویق می کند. هنگامی که گرما را می توان به جای گرم کردن حجم های عظیم اطراف در جایی که مورد نیاز است تامین کرد، گرمایش الکتریکی راه حلی مناسب برای استفاده بهتر از انرژی ارائه می کند.
هنگامی که یک بخاری کارتریجی وارد سوراخ فلزی می شود، انرژی از غلاف آن از طریق رسانایی به ماده میزبان منتقل می شود. هنگامی که تماس خوبی وجود داشته باشد، سیم پیچ مقاومتی، عایق اکسید منیزیم فشرده و غلاف فلزی بیرونی به طور موثر نیروی الکتریکی را به گرما تبدیل می کند. این توزیع موضعی ضایعات ناشی از بخاری های خارجی را که ابتدا باید سطوح خارجی را قبل از نفوذ به داخل در قالب ها، قالب ها، صفحات و میله های آب بندی گرم کنند، از بین می برد. بخاریهای کارتریج توزیعشده اغلب در خطوط بستهبندی، ماشینآلات پردازش پلاستیک، و ابزارهای شکلدهی فلز-برای حفظ دمای فرآیند و در عین حال مصرف انرژی کمتری نسبت به روشهای گرمایش بزرگتر استفاده میشوند.
راندمان واقعی{0}}طبق تجربه کارخانه تولید غالباً بیشتر با ثبات دما و بازیابی سریع تعیین میشود تا با درجهبندی اوج قدرت. در مقایسه با تمرکز توان در واحدهای خروجی کمتر-، توزیع چند بخاری کارتریج خروجی متوسط-در سرتاسر یک منطقه کاری معمولاً منجر به گرمای یکنواختتر و افزایش بیش از حد کمتر میشود. انتخاب چگالی وات بسیار مهم است. برای کاربردهای معمولی رسانایی فلزی، چگالیهای نگهداشتهشده در محدوده 5 تا 7 وات بر سانتیمتر مربع، گرمایش پاسخگو را ممکن میسازد در حالی که دمای داخلی متوسط را در صورت مناسب بودن حفظ میکند. اگرچه چگالی های بالاتر ممکن است در ابتدا سریعتر به نظر برسند، اما اغلب منجر به افزایش اتلاف انرژی به دلیل خرابی سریع و جایگزینی بیشتر می شوند. چگالی کمتر مصرف انرژی درازمدت مربوط به تغییرات عنصر را به حداقل میرساند و کارهای نگهداری مداوم را تشویق میکند. در واقع، انتخاب چگالی در باند ثابت شده پس از محاسبه توان از بار حرارتی واقعی + تلفات واقعی منجر به کارایی بالاتری نسبت به انتخاب حداکثر وات میشود.
مقدار گرمای تولید شده که به فرآیند می رسد به شدت تحت تأثیر تناسب مکانیکی است. بخاری کارتریج باید برای همان مقدار انرژی تحویل داده شده گرمتر کار کند، زیرا یک سوراخ باریک، شکاف های هوایی را که به عنوان عایق عمل می کنند، کاهش می دهد. با وارد کردن کامل طول گرم شده، محفظههای آزاد باقیمانده، و محافظ انتهایی کافی سرد- تلفات بیشتر کاهش مییابد. حلقههای کنترلی محکمتر که از عبور بیش از حد و چرخهای بیضرر جلوگیری میکنند، توسط حسگرهای دما که بهجای غلاف بخاری، موقعیتهای فرآیند را منعکس میکنند، ممکن میشوند. راندمان ناگهانی کاهش مییابد و با اجتناب از شلیک خشک و افزایش سایش سوراخ، از خرابی اولیه عنصر جلوگیری میشود.
حفظ بازده مورد نظر در طول زمان با بررسی منظم قطر سوراخ، وضعیت سرب و تمیزی سطح آسانتر میشود. سیستمهای حرارتی فرآیندی که بخاری کارتریج را به عنوان جزئی از مسیر هدایت در نظر میگیرند-با بازخورد دقیق، تماس ثابت و محدودیتهای چگالی واقعی{2}}به صرفهجویی در انرژی قابل اندازهگیری بدون کاهش کیفیت محصول دست مییابند. بنابراین، برای دستیابی به این پیشرفتها بهطور پیوسته در انواع پیکربندیهای تولید، توزیع و نصب گرمکن متناسب با تودههای حرارتی، نرخهای چرخه و الگوهای تلفات حرارتی{4}} مورد نیاز است.
