مکانیسم های پیری پیشرونده که در نهایت باعث گرم شدن بیش از حد بخاری کارتریج می شود
به ندرت بخاری کارتریج به طور ناگهانی خراب می شود. دمای عملیات داخلی به تدریج از طریق تغییرات پیشرونده در غلاف، عایق و سیم مقاومت افزایش می یابد تا زمانی که از محدودیت های مواد فراتر رود. درک مسیر پیری، مداخله را قبل از فروپاشی فاجعهبار ممکن میسازد.
در دماهای بالا، سیم مقاومت دائما اکسید می شود. تحت چرخه گرما، لایه اکسید منبسط می شود، شکسته می شود و بهبود می یابد و به تدریج فلز پایه را می خورد. نقاط داغ شدیدتر می شوند و با کاهش مقطع{2}}مقاومت موضعی افزایش می یابد. عایق اکسید منیزیم{4}}هم زمان دچار انبساط و انقباض مکرر می شود که ممکن است فضاهای میکروسکوپی ایجاد کند و رسانایی حرارتی آن را کاهش دهد. در نتیجه، گرمای تولید شده توسط سیم در حین حرکت به غلاف با مقاومت بیشتری روبرو می شود و دمای سیم را برای همان ورودی برق افزایش می دهد. افزایش داخلی توسط مانع حرارتی اضافی ایجاد شده توسط مقیاس سطح روی غلاف تشدید می شود.
حتی زمانی که تنظیمات فرآیند و تنظیمات توان ثابت می مانند، تاثیر ترکیبی افزایش تدریجی دمای داخلی است. به منظور پنهان کردن تخریب تا زمانی که عنصر دیگر نتواند به دما برسد یا مدار باز را تجربه کند، کنترلکنندهها ممکن است با کاهش چرخه وظیفه جبران کنند. علائم اولیه الکتریکی این فرآیند شامل کاهش مقاومت عایق و افزایش قابل تشخیص مقاومت عنصر است.
پیری قبل از اینکه گرمای بیش از حد جدی شود با برنامه های نظارتی که به طور دوره ای مقادیر مقاومت و عایق را بررسی می کنند، تشخیص داده می شود. سرعت تخریب را می توان با به حداقل رساندن چرخه حرارتی بی مورد یا کار با تراکم وات تا حدودی کاهش داد. افزایش دمای داخلی را نمی توان با مقاومت حرارتی خارجی اضافی تسریع کرد اگر تناسب بالای سوراخ و تمیزی سطح حفظ شود.
دمای کارکرد، فرکانس چرخه و قرار گرفتن در معرض محیطی همگی بر میزان پیری تأثیر میگذارند. منحنی های تخریب متفاوتی توسط ابزارهای آزمایشگاهی که به ندرت استفاده می شوند، تجهیزات بسته بندی با تعداد چرخه های زیاد و قالب های مداوم در دمای بالا تولید می شوند. در شرایط چرخه شدید یا دمای فرآیند بالاتر، یک بخاری کارتریجی که به آرامی در یک دمای متوسط- ثابت پیر میشود، ممکن است بسیار سریعتر به رژیم گرمای بیش از حد نزدیک شود. انتخاب چگالی وات اولیه و برنامههای تعمیر و نگهداری که شرایط داخلی را در محدودههای قابل قبول برای کل عمر سرویس برنامهریزیشده حفظ میکنند، با استفاده از ارزیابی خاص دمای مورد انتظار، مشخصات سیکل، و فواصل نظارت امکانپذیر است.
