چرا لوله های گرمایش روغن حرارتی راحت تر از لوله های گرمایش آب و هوا خراب می شوند؟
بسیاری از کاربران صنعتی تعجب می کنند که چرا لوله های گرمایش سال ها در سیستم های گرمایش آب و هوا به طور پایدار کار می کنند اما در سیستم های روغن حرارتی اغلب خراب می شوند. دلیل اصلی در شرایط کار کامپوزیت خشن منحصر به فرد گرمایش روغن حرارتی نهفته است که نسبت به سناریوهای گرمایش معمولی نیازهای بیشتری برای عملکرد مواد، طراحی پارامتر و کنترل دما دارد. روشن کردن تفاوت‌های شرایط کاری می‌تواند به بهینه‌سازی استراتژی‌های انتخاب و عملیات کمک کند و مدیریت هدفمند دمای ترموکوپل می‌تواند لوله‌های گرمایش روغن حرارتی را به سطح خدمات اجزای گرمایش معمولی برساند.
ویژگی های اتلاف حرارت اساسی ترین تفاوت بین محیط روغن حرارتی و رسانه آب و هوا است. آب دارای اتلاف گرمای جابجایی سریع و خواص فیزیکی پایدار است که می تواند به سرعت گرمای سطح لوله های گرمایش را از بین ببرد و دمای متعادل را حفظ کند. گرمایش هوا به جریان هوا در گردش برای اتلاف گرما متکی است، بدون خطرات کک شدن و خوردگی. روغن حرارتی یک محیط آلی{3}}با ویسکوزیته بالا با هدایت حرارتی کم و سرعت اتلاف حرارت پایین است. تحت یک بار سطحی، روغن حرارتی نمی تواند گرما را به موقع دفع کند، در نتیجه دمای دیواره لوله بالاتر از لوله های گرم کننده آب و هوا است و بیشتر مستعد آسیب های ناشی از گرمای بیش از حد موضعی است.
ویژگی های شیمیایی متوسط خطر خوردگی و کک شدن منحصر به فردی را به همراه دارد. محیط آبی تنها در دمای بالا، با خوردگی شیمیایی ضعیف، بارش رسوب ایجاد می کند. محیط هوا اساساً بی اثر است و با مواد لوله واکنش نشان نمی دهد. روغن حرارتی در دمای بالا در درازمدت تحت واکنش‌های اکسیداسیون و پیرولیز قرار می‌گیرد و مواد خورنده اسیدی و ذرات کربن تولید می‌کند. مواد اسیدی دیواره لوله را فرسایش می دهند و باعث خوردگی بین دانه ای می شوند، در حالی که ذرات کربن برای تشکیل لایه های کک می چسبند. این آسیب ترکیبی خوردگی و کک شدن در سناریوهای گرمایش معمولی وجود ندارد و منجر به پیری سریع لوله‌های گرمایش روغن حرارتی می‌شود.
شدت چرخه تنش حرارتی در سیستم های روغن حرارتی بیشتر است. تجهیزات گرمایشی با روغن حرارتی عمدتاً در-تولید مداوم طولانی مدت یا راه اندازی و خاموشی مکرر کار می کنند. اختلاف دمای زیاد بین گرمایش راه‌اندازی و خنک‌کننده خاموش، تنش حرارتی متناوب شدیدی را روی لوله‌های گرمایش ایجاد می‌کند. سیستم های گرمایش آب و هوا دارای تغییرات دما ملایم و نوسانات تنش اندک هستند، در حالی که لوله های روغن حرارتی تاثیر خستگی حرارتی شدیدتری را تحمل می کنند و احتمال تغییر شکل و شکست ترک خوردگی را بیشتر می کنند.
الزامات دقت کنترل دما برای گرمایش روغن حرارتی سختگیرانه تر است. انحراف جزئی دما در گرمایش آب و هوا باعث خرابی سریع نمی‌شود، اما دمای پایین-در مقیاس-در سیستم‌های روغن حرارتی باعث تجزیه در اثر حرارت روغن و واکنش‌های زنجیره کک‌سازی می‌شود. بنابراین، سیستم‌های روغن حرارتی باید مجهز به دستگاه‌های سنجش دمای ترموکوپل با دقت بالا-برای دریافت بازخورد دمای واقعی{5}}و تنظیم دینامیکی توان، اجتناب از خطرات پنهان بیش از- دما که در سیستم‌های گرمایش معمولی نادیده گرفته می‌شوند.
با توجه به خاص بودن شرایط کار روغن حرارتی، استانداردهای انتخاب جهانی لوله های گرمایش آب و هوا را نمی توان بی رویه اعمال کرد. تطبیق مواد تخصصی، طراحی پارامتر بار کم-و کنترل دمای ترموکوپل با دقت بالا برای لوله‌های گرمایش روغن حرارتی مورد نیاز است. راه‌حل‌های سفارشی‌شده حرفه‌ای که با ویژگی‌های شرایط کاری روغن حرارتی سازگار شده‌اند، می‌توانند خطرات شکست ذاتی گرمایش روغن حرارتی را از بین ببرند و به عملکرد پایدار مطابق با تجهیزات گرمایش معمولی دست یابند.
